Ne, Željko Cvijanović nije bio novinar za uzor

Uz poštovanje bola porodice i prijatelja Željka Cvijanovića nakon njegove smrti 25. avgusta, redakcija FN Tragača smatra da je – uprkos veoma delikatnom trenutku – potrebno ukazati na neistine koje su objavljivane u medijskim napisima o preminulom novinaru, budući da dezinformacija ostaje dezinformacija čak i kada je naslovljena sa „In Memoriam“.

Večernje novosti nazivaju Cvijanovića „jednim od najboljih srpskih novinara“, odnosno „novinarom i urednikom koji je postavio visoke standarde u novinarskoj profesiji“, a u sličnom duhu o njemu pišu Informer, Pink i niz drugih medija.

Međutim, arhivska građa koju je prikupio i priredio YUCOM, a koja je 2007. godine objavljena u publikaciji „Željko Cvijanović – Novinar u civilu“, svedoči o tome da se Cvijanović kao novinar i urednik u mnogo navrata služio nečasnim i neetičkim sredstvima, među kojima je i plasiranje lažnih vesti.

U pomenutoj publikaciji priložene su kopije Cvijanovićevih tekstova, na osnovu kojih je moguće utvrditi da je nakon zločina u Srebrenici za list „Javnost“ napisao sledeće redove, koji se najdublje suprotstavljaju svim profesionalnim i moralnim načelima: „…Ulazak Srba u tu neveliku varoš nije posebno ojadio ni direktne ni posredne sudionike bosanske ratne drame… Nisu previše očajavali ni Muslimani – poraz je poraz, a gladna usta ma­nje su gladna usta manje“. Sličnim diskursom bila je obeležena čitava njegova karijera ratnog izveštača.

Nakon rata, Cvijanović je bio urednik i novinar u nizu uticajnih medija. Ostavljajući po strani njegova politička i ideološka ubeđenja, pomenućemo samo to da je u više navrata širio lažne vesti, kako o temama od izrazitog društvenog značaja, tako i o banalnim temama za koje se moglo pretpostaviti izrazito interesovanje javnosti. Tako se, na primer, u pomenutoj publikaciji navodi da je Cvijanović u listu „Građanin“ objavljivao niz izmišljenih tekstova o navodnom napadu nožem na glumicu Koraimu Tores, koja je u Srbiji stekla veliku popularnost tumačeći ulogu Kasandre, a prikupljeni arhivski materijal svedoči i o lažnim vestima o kriminalu i ratnim zločincima.

Zbog ovih, ali i drugih primera izrazitog novinarskog neprofesionalizma, kojima se u ovom tekstu nećemo sveobuhvatno baviti, jasno je da se Željko Cvijanović ne može posmatrati kao novinarski uzor. Novinarski kredibilitet stiče se nedvosmislenim poštovanjem pravila profesije, među kojima su na prvom mestu istinitost, pravdoljubivost, korišćenje časnih sredstava, novinarska pažnja, empatija i profesionalni integritet.

 

Fake News Tragač

 

* Redakciji je 29. avgusta pristigla reakcija novinara Momčila Petrovića na ovaj tekst. Reakciju u celosti prenosimo ovde.